Postać tańcząca
terakota
20 x 13 cm x 9 cm
sygn. na podstawie: B.Biegas

Proweniencja:

- Kolekcja prywatna, Francja

Bibliografia:

Bibliografia

- Figura Bolesława Biegasa Postać tańcząca należy do cyklu rzeźb: Taniec. Cykl ten był udokumentowany fotograficznie. Zachowały się cztery fotografie pięciu rzeźb (tytuły zachowanych prac: Taniec wiatru, Taniec wojny i Taniec Zwycięstwa {na jednej fotografii}, Taniec zmysłowy, Taniec Królowej Satyrów); Wymiary w zróżnicowanych formatach: (w kolejności jw.: TW.: wys. 108 x szer. 82 mm, TW i TZ: 127 x szer. 178 mm, TZ.: wys. 117 x szer. 87 mm, TKS.: wys. 86 x szer. 112 mm)
- Fotografie wykonane w: Zakładzie fotograficznym 31, avenue d'Orléans, Paryż XIV na odwrociu pieczątka zakładu fioletowym tuszem: L. de BRANDT / PHOTOGRAPHE / 31, Avenue d'Orléans, 31 / PARIS XIVe, poniżej ołówkiem numer zdjęcia: No 322; na odwrociu ołówkiem: BOLESŁAW BIEGAS / Postać kobieca tańcząca II (prawa / ręka wyciągnięta do tyłu,wzdłuż / rozwianych długich włosów, lewa / noga zgięta w kolanie) / Personnge féminin dansant II; u dołu po lewej: photo, coll. SHLP/no 153, obok: Phot.Bieg.(91-94) [opisy różnią się; tutaj jest cytowany opis do Tańca Królowej Satyrów]

Opis:

Inspiracją do powstania rzeźby był taniec Loiē Fuller,
od nazwiska jego wynalazczyni. W choreografii tancerka porusza się wraz z płachtą materiału naśladującą jej ruchy, tworząc niezwykłe efektywnie skomponowaną całość. Modelka uchwycona jest w ekspresjonistycznym tańcu, jej poza to kadr z uchwyconego momentu. Stoi na prawej nodze, drugą ma ugiętą, odchyloną do tyłu, twarz w pełnym uniesieniu, owiana jest miękkimi zwojami materiału, które łączą się z jedwabistą suknią i oplatającymi włosami. Budowa ciała tancerki jest realistyczna, pełna ruchu i dynamizmu, jednocześnie subtelna. Jest to rzeźba pełna, wolnostojąca. Należała do większego cyklu prac – figur tancerek wykonanych z tego samego materiału – terakoty. Po roku 1914 artysta zainteresował się ciałem ludzkim w ruchu, taniec stał się tym idealnym tematem, którego Biegas zrealizuje kilkakrotnie. Rzeźba datowana jest na okres 1920–1922, tym cyklu artysta powraca do stylizacji secesyjnej charakterystycznej dla jego rzeźb z lat 1904–1905 dodając trójwymiarowość.
Postać tańcząca Inspiracją do powstania rzeźby był taniec Loiē Fuller,<br /> od nazwiska jego wynalazczyni. W choreografii tancerka porusza się wraz z płachtą materiału naśladującą jej ruchy, tworząc niezwykłe efektywnie skomponowaną całość. Modelka uchwycona jest w ekspresjonistycznym tańcu, jej poza to kadr z uchwyconego momentu. Stoi na prawej nodze, drugą ma ugiętą, odchyloną do tyłu, twarz w pełnym uniesieniu, owiana jest miękkimi zwojami materiału, które łączą się z jedwabistą suknią i oplatającymi włosami. Budowa ciała tancerki jest realistyczna, pełna ruchu i dynamizmu, jednocześnie subtelna. Jest to rzeźba pełna, wolnostojąca. Należała do większego cyklu prac – figur tancerek wykonanych z tego samego materiału – terakoty. Po roku 1914 artysta zainteresował się ciałem ludzkim w ruchu, taniec stał się tym idealnym tematem, którego Biegas zrealizuje kilkakrotnie. Rzeźba datowana jest na okres 1920–1922, tym cyklu artysta powraca do stylizacji secesyjnej charakterystycznej dla jego rzeźb z lat 1904–1905 dodając trójwymiarowość.
  • Zapytaj o tę pracę