Pejzaż z południa Francji, ok. 1921
olej na tekturze
52 x 70 cm (wymiar z ramą 80 x 97 cm)

sygn. l.d.: Eug. Zak

Proweniencja:

- kolekcja artysty, Paryż
- Galerie Zak, lata 30-te XX w., Paryż
- kolekcja prywatna, Argentyna
- kolekcja prywatna, Polska

Opis:

Prezentowany obraz „Pejzaż" jest najpewniej pierwowzorem pracy tytułowanej "Sielanka" (funkcjonuje również pod nazwą "Romans pasterski") datowanej na rok 1921, będącej własnością Muzeum Narodowego w Warszawie. Oba płótna przedstawiają ten sam widok – rezydencję składającą się z kilku budynków usytuowaną na zielonych wzgórzach południa Francji. Wersja obrazu będąca w posiadaniu MNW wzbogacona jest o scenę grupową rozgrywającą się na pierwszym planie oraz owce pasące się w głębi pracy. Zestawienie obu dzieł poświadcza, że oferowany przez Wejman Gallery obraz jest wcześniejszy, a co za tym idzie, ekspresja jest łagodniejsza, w porównaniu do późniejszego dzieła artysty.

Zak nawiązuje w "Pejzażu" do siedemnastowiecznych przedstawień - tematów arkadyjskich, gdzie idylliczne widoki kontrastowały z motywami przemijania, takimi jak opustoszałe domy czy złowieszcze siły natury. Artysta posługiwał się tą tematyką, która korespondowała z jego złym stanem zdrowia, malarz był bowiem naznaczony ciężką chorobą serca. Wpłynęło to na jego twórczość, w której często ukazywał przemijanie poprzez symboliczne motywy. W swojej twórczości bardzo często powielał te same tematy zamieniając jedynie detale.

Oferowane dzieło przedstawia kadr z letniego dnia francuskiego południa, gdzie malarz przebywał od roku 1912. Praca skomponowana jest z trzech umownych pasów, ich prawa strona jest szersza i wzniesiona wyżej. Na pierwszym planie ciągnie się pas zieleni, w prawym dolnym rogu wyłania się krzew oddany jedynie fragmentarycznie. Drugi plan, naśladujący linię wzgórza, ukazuje jasne budynki, ułożone na różnych poziomach wzniesienia, charakteryzujące się małymi okienkami i niemal płaskimi dachami, osłonięte bujnymi koronami drzew. Całość wieńczy partia nieba osnuta białymi obłokami. Kompozycja obrazu została podzielona na trzy horyzontalne pasy, które równoważy część środkowa z piętrowymi budynkami, tworzącymi wertykalną oś. Zabudowania cechuje kubistyczna forma w przeciwieństwie do pejzażu, który określa falista linia. Niesymetrycznie rosnące drzewa dodatkowo sprawiają, że idylliczna kompozycja jest w większym stopniu ekspresyjna. Artysta każdej z tych partii nadał inne barwy, praca składa się z trzech zestawów kolorystycznych oraz ich gradacji, na pierwszym planie dominuje zieleń, budynki są białe z lekkimi niuansami orangu i szarości, natomiast trzeci plan to błękit nieba z białymi obłokami. Światło pada z lewej strony, spoza pracy, dodając przedstawieniu świetlistości.

Prezentowana praca to bardzo atrakcyjna pozycja dla kolekcjonerów, należy podkreślić, że jest to nieliczny jeśli nie jedyny pejzaż w dorobku artysty. Zak w kompozycje pejzażowe wplatał postacie ludzkie, w tym przypadku skupia się na krajobrazie, grze świateł i różnic tonalnych. Formalnie zaś obraz ukazuje przejście artysty między linią, a geometrią uwidocznioną w partii zabudowań.

Pracę cechuje pierwotny spokój. Ukazuje potrzebę artysty do kontemplacji, wyciszenia po wojennym chaosie, a idylliczna przestrzeń nadaje się do zregenerowania sił najlepiej. Oprócz ukojenia, odczuwalna jest pustka. Artysta przypomniał o temacie obrazów sielankowych, które koiły oczy po okrucieństwach I Wojny Światowej stwarzając, jak się później okazało krótkotrwałe otarcie łez. Niemniej, temat samego pejzażu jest rzadkością w twórczości Zaka, a co za tym idzie jest unikatem.

Brak szablonu dla modułu addshoppers
  • Zapytaj o tę pracę