Rue de la Miséricorde, Saint Tropez, ok. 1920
akwarela na papierze
44 x 32 cm (wymiar z ramą 83.5 x 71.5 cm)
sygn. l.d.: Muter

Proweniencja:

- kolekcja prywatna, Francja (przekazany dziadkom właściciela w Saint Tropez pomiędzy latami 1920-1924)
- Dom aukcyjny Ader, Paris, 2008
- kolekcja prywatna, Francja

Opis:

Praca przedstawia fragment ulicy Miséricorde w Saint Tropez. Przedstawienie jest realistyczne, uliczka istnieje do dziś, mieści się niedaleko zatoki, a jej struktura nie zmieniła się od lat. Oglądając akwarelę, której zabudowania przypominają palestyńską architekturę i tamtejsze arkana miasta mamy nieomal namacalne wrażenie obecności w tej słonecznej przestrzeni. Intensywne promienie słońca ożywiają scenę, dodatkowo odbijając się od murów potęgują wrażenie świetlistości.

W centrum kompozycji, pod arkadami, stąpają odwrócone od widza dwie postacie kobiece. Kobiety są ledwo zauważalne, połyskują jedynie zielone torby trzymane w ich dłoniach. Postacie ukazane są marginalnie, architektura jako niemy świadek tego zdarzenia dominuje. Słońce rzuca cienie, obnaża popękane mury, ukazuje nierówne podłoże. Przedstawia zastaną przestrzeń, ukazując jej niedoskonałości i walory. Perspektywa żabia sprawia, że stojące przed nami porta wydają się większe, niż są w rzeczywistości, wieńczą je budynki o czerwonych dachówkach, jednak droga do nich jest długa i żmudna. Cel wydaje się bardzo daleki.

Mela Muter była mistrzynią oddawania emocji w swoich pracach, mimo że nie pobierała konkretnej nauki malarstwa, potrafiła nadać scenie cały bagaż emocji, który jej towarzyszył. Subtelność przewija się z realizmem, ciepło światła i jego blask potęgują atmosferę niepowtarzalności. Malarka zwykłej portowej uliczce, nadaje aurę tajemniczości, wydaje się jakby kolejne portale były przejściami z jednej przestrzeni do kolejnej. Stojąc na samym początku drogi, wydaje się ona długa, jednak każdy kolejny etap zbliża nas do celu, a dystans ulega skróceniu. Praca może być metaforą życia, miłości bądź twórczości artystycznej. Mela Muter zawarła w obrazie wieloznaczność skrytą pod płaszczem codzienności, a wszystko to na ulicy Miséricorde.
Rue de la Miséricorde, Saint Tropez Praca przedstawia fragment ulicy Miséricorde w Saint Tropez. Przedstawienie jest realistyczne, uliczka istnieje do dziś, mieści się niedaleko zatoki, a jej struktura nie zmieniła się od lat. Oglądając akwarelę, której zabudowania przypominają palestyńską architekturę i tamtejsze arkana miasta mamy nieomal namacalne wrażenie obecności w tej słonecznej przestrzeni. Intensywne promienie słońca ożywiają scenę, dodatkowo odbijając się od murów potęgują wrażenie świetlistości.<br /><br />W centrum kompozycji, pod arkadami, stąpają odwrócone od widza dwie postacie kobiece. Kobiety są ledwo zauważalne, połyskują jedynie zielone torby trzymane w ich dłoniach. Postacie ukazane są marginalnie, architektura jako niemy świadek tego zdarzenia dominuje. Słońce rzuca cienie, obnaża popękane mury, ukazuje nierówne podłoże. Przedstawia zastaną przestrzeń, ukazując jej niedoskonałości i walory. Perspektywa żabia sprawia, że stojące przed nami porta wydają się większe, niż są w rzeczywistości, wieńczą je budynki o czerwonych dachówkach, jednak droga do nich jest długa i żmudna. Cel wydaje się bardzo daleki.<br /><br />Mela Muter była mistrzynią oddawania emocji w swoich pracach, mimo że nie pobierała konkretnej nauki malarstwa, potrafiła nadać scenie cały bagaż emocji, który jej towarzyszył. Subtelność przewija się z realizmem, ciepło światła i jego blask potęgują atmosferę niepowtarzalności. Malarka zwykłej portowej uliczce, nadaje aurę tajemniczości, wydaje się jakby kolejne portale były przejściami z jednej przestrzeni do kolejnej. Stojąc na samym początku drogi, wydaje się ona długa, jednak każdy kolejny etap zbliża nas do celu, a dystans ulega skróceniu. Praca może być metaforą życia, miłości bądź twórczości artystycznej. Mela Muter zawarła w obrazie wieloznaczność skrytą pod płaszczem codzienności, a wszystko to na ulicy Miséricorde.
  • Zapytaj o tę pracę