Głowa, 1964
olej na tekturze
30 x 37.5 cm (wymiar z ramą 53 x 61 cm)
sygn., dat., i tyt. na odwrociu: A.Lenica / 1964 / Głowa / 30 x 38

Proweniencja:

- spuścizna po artyście, Warszawa, 1977
- kolekcja prywatna, Polska

Wystawy:

Wystawy

- Wystawa malarstwa Alfreda Lenicy, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych - Zachęta, Warszawa, 6.03.-24.03.1974

Bibliografia:

Bibliografia

- Wystawa malarstwa Alfreda Lenicy, katalog wystawy indywidulanej w CBWA - Zachęta, Warszawa 1974, poz. 411

Opis:

Obraz został namalowany w 1964 roku, w dojrzałym okresie twórczości Alfreda Lenicy. Charakterystyczny dla artysty oryginalny styl, przedstawia bliżej nieokreślone formy, ściśnięte w centrum kompozycji, ocieplone żywymi kolorami. Formy te wypełniają niemalże całą przestrzeń płótna. W górnej strefie widoczne są złote fragmenty tła, przypominając średniowieczne obrazy z wizerunkami świętych, gdzie złoty kolor tła symbolizował strefę sacrum.

W oferowanej pracy cały pierwszy plan wypełniony jest przez dynamiczne formy. Dominują dwa kolory – czerwień i kobalt, które równoważą spokojniejsze barwy: ochra i brązy przechodzące w czernie. Całość obwiedziona jest ciemnym konturem, by mocnej podkreślić ekspresję form.

Gładkie plamy czerwieni i kobaltu kojarzą się z techniką stosowaną przez surrealistów w tzw. dekalkomanii – polegającej na ułożeniu farby między dwoma warstwami materiału i uzyskaniu przypadkowych figur. Rola przypadku ma duże znaczenie dla Lennicy, który jako jeden z pierwszych w Polsce tworzył obrazy taszystowskie.

Dzieła malarza zawsze charakteryzowały się metaforycznymi tytułami, mimo że ich forma kojarzy się ze sztuką abstrakcyjną. Prezentowany dzieło o tytule „Głowa" jest również wyzwaniem dla odbiorców, o własną interpretację dzieła.

Mamy ogromną przyjemność zaprezentować obraz Alfreda Lenicy, będący spuścizną jego myśli artystycznej i dociekań o sztuce.
Głowa Obraz został namalowany w 1964 roku, w dojrzałym okresie twórczości Alfreda Lenicy. Charakterystyczny dla artysty oryginalny styl, przedstawia bliżej nieokreślone formy, ściśnięte w centrum kompozycji, ocieplone żywymi kolorami. Formy te wypełniają niemalże całą przestrzeń płótna. W górnej strefie widoczne są złote fragmenty tła, przypominając średniowieczne obrazy z wizerunkami świętych, gdzie złoty kolor tła symbolizował strefę sacrum.<br /><br />W oferowanej pracy cały pierwszy plan wypełniony jest przez dynamiczne formy. Dominują dwa kolory – czerwień i kobalt, które równoważą spokojniejsze barwy: ochra i brązy przechodzące w czernie. Całość obwiedziona jest ciemnym konturem, by mocnej podkreślić ekspresję form.<br /><br />Gładkie plamy czerwieni i kobaltu kojarzą się z techniką stosowaną przez surrealistów w tzw. dekalkomanii – polegającej na ułożeniu farby między dwoma warstwami materiału i uzyskaniu przypadkowych figur. Rola przypadku ma duże znaczenie dla Lennicy, który jako jeden z pierwszych w Polsce tworzył obrazy taszystowskie.<br /><br />Dzieła malarza zawsze charakteryzowały się metaforycznymi tytułami, mimo że ich forma kojarzy się ze sztuką abstrakcyjną. Prezentowany dzieło o tytule „<em>Głowa</em>" jest również wyzwaniem dla odbiorców, o własną interpretację dzieła.<br /><br />Mamy ogromną przyjemność zaprezentować obraz Alfreda Lenicy, będący spuścizną jego myśli artystycznej i dociekań o sztuce.
  • Zapytaj o tę pracę