Nierozbieralny, 1967
olej na tekturze
50 x 34.5 cm (wymiar z ramą 72.7 x 57.8 cm)

sygn., dat., i tyt. na odwrociu: ALenica / 1967 / Nierozbieralny / 50 x 35

Proweniencja:

- spuścizna po artyście, Warszawa, 1977
- kolekcja prywatna, Polska

Wystawy:

Wystawy

- Wystawa malarstwa Alfreda Lenicy, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych - Zachęta, Warszawa, 6.03.-24.03.1974

Bibliografia:

Bibliografia

- Wystawa malarstwa Alfreda Lenicy, katalog wystawy indywidulanej w CBWA - Zachęta, Warszawa 1974, poz. 504

Opis:

Prezentowany obraz o intrygującym tytle „Nierozbieralny" powstał w 1967 roku, kiedy artysta był już w pełni ukształtowanym twórcą. Praca zawiera wszystkie charakterystyczne cechy dojrzałej twórczości Alfreda Lenicy. Obraz zaś jest zapisem jego myśli artystycznej i emocji.

W nieokreślonej przestrzeni powstały skłębione formy, ograniczone przez gruby, niemal kaligraficzny, czarny kontur. Powstała forma wydaje się ciągnąć jeszcze dalej poza ramy obrazu. Tło pracy to mieszanina zieleni i seledynu, dzięki której wewnętrzne barwy są jeszcze mocniej podkreślone. W centrum kompozycji przenikają się dwie dominanty kolorystyczne – zieleń i orange. Obraz nasycony jest światłem, którego nie widzimy, jednak jasność jest odczuwalna, dodając pracy wyrazu. Tytuł może sugerować coś skończonego, czyli doskonałego. Jest on pełen dynamiki, witalności i energii, kojarząc się z żywym organizmem, czymś co dotknęło ideału.

Praca tak jak inne dzieła artysty, pełen jest wieloznaczności, emocji i treści. Jego interpretacja jest wielowymiarowa, zawiera myśl artysty, która wciąż żyje w jego dorobku artystycznym.

Nierozbieralny <p>Prezentowany obraz o intrygującym tytle „<em>Nierozbieralny</em>" powstał w 1967 roku, kiedy artysta był już w pełni ukształtowanym twórcą. Praca zawiera wszystkie charakterystyczne cechy dojrzałej twórczości Alfreda Lenicy. Obraz zaś jest zapisem jego myśli artystycznej i emocji.<br /><br />W nieokreślonej przestrzeni powstały skłębione formy, ograniczone przez gruby, niemal kaligraficzny, czarny kontur. Powstała forma wydaje się ciągnąć jeszcze dalej poza ramy obrazu. Tło pracy to mieszanina zieleni i seledynu, dzięki której wewnętrzne barwy są jeszcze mocniej podkreślone. W centrum kompozycji przenikają się dwie dominanty kolorystyczne – zieleń i orange. Obraz nasycony jest światłem, którego nie widzimy, jednak jasność jest odczuwalna, dodając pracy wyrazu. Tytuł może sugerować coś skończonego, czyli doskonałego. Jest on pełen dynamiki, witalności i energii, kojarząc się z żywym organizmem, czymś co dotknęło ideału.<br /><br />Praca tak jak inne dzieła artysty, pełen jest wieloznaczności, emocji i treści. Jego interpretacja jest wielowymiarowa, zawiera myśl artysty, która wciąż żyje w jego dorobku artystycznym.</p>
  • Zapytaj o tę pracę