Obszar III, 1968
akryl na desce
100 x 100 cm

sygn. tyt. i dat. na odwrociu: WINIARSKI SURFACE III Acryl 100 x 100 cm 1968 / SURFACE III

opisany na odwrociu: WINIARSKI / OBSZAR III / o wylosowanej ilości, położeniu i wymiarach stref posiadających strukturę losową. Zmienna losowa - kostka do gry, tablica liczb przypadkowych, rzut monetą. Akryl, 100 x 100 cm, 1968 / SURFACE III

Proweniencja:

- kolekcja artysty;
- Galleria Schwarz, Milano, 1974;
- kolekcja prywatna, Włochy.

Wystawy:

Wystawy

- Galleria Schwarz, Milano, 1974, Ryszard Winiarski and Henryk Stazewski;
- Galeria Współczesna Klubu Międzynarodowej Prasy i Książki „Ruch”, Warszawa 16.I – 8.II.1970. Ryszard Winiarski. Próby wizualnej prezentacji rozkładów statystycznych.

Bibliografia:

Bibliografia

- Ryszard Winiarski, dall'8 novembre all'll dicembre 1974, alla Galleria Schwarz, Milano, poz. 2, s. 4 (il.);
- Peinture Moderne Polonaise Sources et Recherches, Catalogue d'une exposition au Musée Galliera en 1969, poz. 141, s. 93 (il.).

Opis:

Twórczość Ryszarda Winiarskiego stanowi niezwykle interesujący obszar polskiej sztuki, jest nie tylko intelektualną koncepcją przemyśleń artysty, ale przede wszystkim namacalnym, efektem procesu twórczego. O kompozycji obrazu decydował przypadek. Owy przypadek był zawsze uzależniony od przyjętych wcześniej założeń przez twórcę. Winiarski należy do tego wybranego pokolenia, w którym poglądy artystyczne i świadomość plastyczna kształtowały się w latach 60 XX w., w okresie niezwykle kreatywnym na arenie międzynarodowej. Narodziły się wówczas nowe idee, powstał pop art, nowa figuracja, konceptualizm oraz wiele innych przełomowych kierunków artystycznych. W polskich kręgach artystycznych cechą sztuki poszukującej stała się intelektualizacja i obiektywizm, które umacniały się coraz śmielej w kręgach artystycznych. Przełomowym okresem dla artysty był rok 1966, wówczas Winiarski został uhonorowany główną nagrodą na jednej z najważniejszych imprez polskiej awangardy: Sympozjum Artystów-Plastyków i Naukowców w Puławach. Istotną spostrzeżeniem jest fakt, że jego twórczość była już wówczas ukształtowana, oparta na mocnym, matematycznym fundamencie, burząca zastane reguły odbioru sztuki.

Oferowany obraz Obszar III jest monochromatycznym układem figur geometrycznych na białym tle. Kompozycja nie posiada punktów centralnych, jednocześnie cechuje ją harmonia i dyscyplina. W dzisiejszych czasach wnętrza form z obrazu nasuwają skojarzenia z kodem kreskowym typu dataMatrix. Trzy figury geometryczne przypominające kwadraty, lawirują w bezkresnej przestrzeni, niekiedy nakładając się na siebie, tworzą pewną, atrakcyjną zagadkę. Obraz jest kodem do którego nie mamy dostępu bez odpowiedniego klucza interpretacji. Rygorystyczne układy czarno-białych pół, po zrozumieniu intencji artysty okazują się rezultatem losu, wpływem mechanizmów statystycznych. Ilość białych i czarnych kwadracików jest zbliżona, tworząc jedyne w swoim rodzaju wizualne efekty działań poczynionych przez malarza. Winiarski tworząc prace z opisywanego cyklu Obszary, opracowywał wspólną regułę dla całej serii. Przykładem takiej reguły może być zwiększenie jednego koloru o kilka procent, następnie artysta ustalał rodzaj zmiennej losowej i systemu korzystania z niej. Nadawał reguły, którym był wierny przez cały proces twórczy.

Obrazy Ryszarda Winiarskiego dostarczają rozbieżnych emocji. Ich ascetyczność i surowość niemalże razi, jednocześnie zaciekawia i pociąga głębiej. Sztuka Winiarskiego może stanowić odbicie obrazu wszelkiej rzeczywistości od makro do mikrokosmosu. Zasadą artysty, której daje upust w sztuce jest współistnienie programu i przypadku, przy czym przypadek czasami wspomaga, czasami wręcz uniemożliwia istnienie pierwszej wartości. Treść jego obrazów można przyrównać do losów człowieka, na którego wpływ mają dążenia, zamierzenia, pewne prawidłowości, ale również zbiory przypadków często niemożliwych do przewidzenia. Zapis naszego życia możliwy byłby do zapisania przy odpowiednim algorytmie, wnioskować można, że byłby dziełem sztuki, podobnie jak praca Winiarskiego, którą podziwiamy.
Obszar III <div style="margin-bottom: 0cm; text-align: left;" align="JUSTIFY"><span style="background: #ffffff;">Twórczość Ryszarda Winiarskiego stanowi niezwykle interesujący obszar polskiej sztuki, jest nie tylko intelektualną koncepcją przemyśleń artysty, ale przede wszystkim namacalnym, efektem procesu twórczego. O kompozycji obrazu decydował przypadek. Owy przypadek był zawsze uzależniony od przyjętych wcześniej założeń przez twórcę. Winiarski należy do tego wybranego pokolenia, w którym poglądy artystyczne i świadomość plastyczna kształtowały się w latach 60 XX w., w okresie niezwykle kreatywnym na</span><span style="background: #ffffff;"> </span><span style="background: #ffffff;">arenie międzynarodowej. Narodziły się wówczas nowe idee, powstał pop art, nowa figuracja, konceptualizm oraz wiele innych przełomowych kierunków artystycznych. W polskich kręgach artystycznych cechą sztuki poszukującej stała się intelektualizacja i obiektywizm, które umacniały się coraz śmielej w kręgach artystycznych. Przełomowym okresem dla artysty był rok 1966, wówczas Winiarski został uhonorowany główną nagrodą na jednej z najważniejszych imprez polskiej awangardy: Sympozjum Artystów-Plastyków i Naukowców w Puławach. Istotną spostrzeżeniem jest fakt, że jego twórczość była już wówczas ukształtowana, oparta na mocnym, matematycznym fundamencie, burząca zastane reguły odbioru sztuki.</span><br /><br /><span style="background: #ffffff;">Oferowany obraz <em>Obszar III</em> jest monochromatycznym układem figur geometrycznych na białym tle. Kompozycja nie posiada punktów centralnych, jednocześnie cechuje ją harmonia i dyscyplina. W dzisiejszych czasach wnętrza form z obrazu nasuwają skojarzenia z kodem kreskowym typu dataMatrix. Trzy figury geometryczne przypominające kwadraty, lawirują w bezkresnej przestrzeni, niekiedy nakładając się na siebie, tworzą pewną, atrakcyjną zagadkę. Obraz jest kodem do którego nie mamy dostępu bez odpowiedniego klucza interpretacji. Rygorystyczne układy czarno-białych pół, po zrozumieniu intencji artysty okazują się rezultatem losu, wpływem mechanizmów statystycznych. Ilość białych i czarnych kwadracików jest zbliżona, tworząc jedyne w swoim rodzaju wizualne efekty działań poczynionych przez malarza. Winiarski tworząc prace z opisywanego cyklu <em>Obszary</em>, opracowywał wspólną regułę dla całej serii. Przykładem takiej reguły może być zwiększenie jednego koloru o kilka procent, następnie artysta ustalał rodzaj zmiennej losowej i systemu korzystania z niej. Nadawał reguły, którym był wierny przez cały proces twórczy.</span><br /><br /><span style="background: #ffffff;">Obrazy Ryszarda Winiarskiego dostarczają rozbieżnych emocji. Ich ascetyczność i surowość niemalże razi, jednocześnie zaciekawia i pociąga głębiej. </span><span style="background: #ffffff;">Sztuka Winiarskiego może stanowić odbicie obrazu wszelkiej rzeczywistości od makro do mikrokosmosu. Zasadą artysty, której daje upust w sztuce jest współistnienie programu i przypadku, przy czym przypadek czasami wspomaga, czasami wręcz uniemożliwia istnienie pierwszej wartości. Treść jego obrazów można przyrównać do losów człowieka, na którego wpływ mają dążenia, zamierzenia, pewne prawidłowości, ale również zbiory przypadków często niemożliwych do przewidzenia. Zapis naszego życia możliwy byłby do</span><span style="background: #ffffff;"> </span><span style="background: #ffffff;">zapisania przy odpowiednim algorytmie, wnioskować można, że byłby dziełem sztuki, podobnie jak praca Winiarskiego, którą podziwiamy.<br /></span></div>
232 375 PLN
  • Zapytaj o tę pracę