Walka z wampirem, ok. 1916
olej na desce
62 x 51 cm (wymiar z ramą 81 x 70 cm)

sygn. p.d.: B.Biegas

Proweniencja:

- Spuścizna Bolesława Biegasa (Inwentarz nr 64), Towarzystwo Historyczno-Literackie, Paryż, 1954
- Jan Krugier Gallery, Genève
- Claude Kechichian, Paryż

Wystawy:

Wystawy

- Pałac hrabiego Potockiego, Exposition des artistes peintres et sculpteurs polonais au profit des mutilés de l'Armée polonaise en France, Paris, 1918, No 8
- Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, 2011, Bolesław Biegas. Między inspiracją a symbolem
- Muzeum im. Boleslawa Biegasa, Warszawa, 2015

Bibliografia:

Bibliografia

- The American Weekly, November 5, 1933, New York, s. 8 (il.)
- Inwentarz Szymańskiego, nr 199, Wampir-Papuga (Le Vampire Perroquet), z datą 1914–1954
- Bolesław Biegas, Między inspiracją a symbolem, katalog wystawy, Villa la Fleur, s. 14 (il.)

Opis:

Praca należy do cyklu obrazów pod tytułem Wampiry wojny namalowanego przez Bolesława Biegasa w latach 1916–1918. Prace przedstawiają Wampiry – najczęściej kobiety, ukazane w silnej ekspresji atakujące postacie męskie. To symboliczne, rozdzielenie na płcie wyraża filozofię Biegasa na temat miłości. Na ten ukryty przekaz wskazuje Xavier Deryng, wieloletni badacz twórczości Biegasa. Pierwsze przesłanie, do którego nawiązuje tytuł to okrucieństwa wojny, zbierającej ówcześnie żniwo na terenie Europy. W prezentowanym obrazie wampirzyca w postaci dzikiego ptaka o zielonym upierzeniu i długich włosach, atakuje skuloną postać męską. Cała scena rozgrywa się na abstrakcyjnym, niejednorodnym zielonkawo – brunatnym tle. Całość przywodzi na myśl surrealistyczne przedstawienia, gdzie wyobraźnia artysty ukazuje jego niespokojne wnętrze. Surrealizm jako kierunek w sztuce pojawił się dekadę później, zatem Bolesława Biegasa można traktować jako jego protoplastę, ze swoim nowatorskim podejściem ukazującym wojnę jako przejaw okrucieństwa i nierówności w surrealistycznej przestrzeni wyobraźni.
Walka z wampirem Praca należy do cyklu obrazów pod tytułem <em>Wampiry wojny</em> namalowanego przez Bolesława Biegasa w latach 1916–1918. Prace przedstawiają Wampiry – najczęściej kobiety, ukazane w silnej ekspresji atakujące postacie męskie. To symboliczne, rozdzielenie na płcie wyraża filozofię Biegasa na temat miłości. Na ten ukryty przekaz wskazuje Xavier Deryng, wieloletni badacz twórczości Biegasa. Pierwsze przesłanie, do którego nawiązuje tytuł to okrucieństwa wojny, zbierającej ówcześnie żniwo na terenie Europy. W prezentowanym obrazie wampirzyca w postaci dzikiego ptaka o zielonym upierzeniu i długich włosach, atakuje skuloną postać męską. Cała scena rozgrywa się na abstrakcyjnym, niejednorodnym zielonkawo – brunatnym tle. Całość przywodzi na myśl surrealistyczne przedstawienia, gdzie wyobraźnia artysty ukazuje jego niespokojne wnętrze. Surrealizm jako kierunek w sztuce pojawił się dekadę później, zatem Bolesława Biegasa można traktować jako jego protoplastę, ze swoim nowatorskim podejściem ukazującym wojnę jako przejaw okrucieństwa i nierówności w surrealistycznej przestrzeni wyobraźni.
  • Zapytaj o tę pracę