Biografia

Malarz, grafik, poeta i publicysta, przedstawiciel nurtu ekspresjonizmu w sztukach plastycznych. Jest zaliczany do czołowych artystów pierwszej fazy awangardy europejskiej.

Początkowo studiował architekturę w Berliner Bauakademie, równolegle uczęszczał na Wydział Filologiczny Friedrich-Wilhelm-Universität, następnie studiował botanikę i zoologię, nie ukończywszy tych fakultetów rozpoczął naukę  w Kunsthochschule Kunsthoochule w Berlinie, jednak te studia przerwała I wojna światowa. Został wcielony do niemieckiej armii i wysłany do Wielkopolski.

Przebywając w Poznaniu w 1917 roku poznał Jerzego Hulewicza, od tego momentu rozpoczęła się ich współpraca w czasopiśmie Zdrój. Na jego łamach Kubicki zamieszczał swoje prace drzeworytnicze, wiersze, tłumaczył również teksty. Wraz z redaktorem naczelnym Zdroju oraz m.in.: z Władysławem Skotarkiem, Stefanem Szmajem, Janem Jerzym Wronieckim, Augustem Zamoyskim oraz swoją żoną Małgorzatą Kubicką założył grupę artystyczną Bunt. Swoje prace wystawiał na wszystkich wystawach grupy: w Berlinie (czerwiec 1918), Düsseldorfie, Poznaniu, Krakowie oraz we Lwowie latach 1919-1920.

Z żoną Margarete, graficzką, malarką i poetką, od 1916 roku utrzymywał kontakty z wydawcą awangardowego berlińskiego czasopisma Die Aktion oraz galerią o tej samej nazwie. W 1917 roku zapoczątkowali działania wystawienniczo-wydawnicze polskich i niemieckich ekspresjonistów. Kubicki jako jeden z siedmiu twórców z Polski i jedyny przedstawiciel grupy Bunt wystawiał swe prace w słynnej galerii awangardy „Der Sturm” w okresie 1919/1920, wydawał jednocześnie swoje grafiki w czasopiśmie Herwartha Waldena - Der Sturm. W 1918 roku wrócił do Berlina, by w 1922 roku założyć grupę „Progressive”. Grupa wystawiała prace swoich członków zarówno w Europie jak i w Stanach Zjednoczonych.
W latach 1919-1922 pisał wiersze i teksty programowe w duchu awangardowego internacjonalizmu, jednocześnie w języku polskim i niemieckim. Jego ostatnim dziełem malarskim był obraz Mojżesz przed krzewem gorejącym.

W latach 30 XX, gdy naziści przejmowali władzę w Niemczech, Kubicki przeniósł się do Poznania, zostawiając rodzinę w Niemczech. W Polsce włączył się w działania patriotyczne. Gdy wybuchła II wojna światowa, przystał do polskiego podziemia. Został aresztowany w 1941 r. w Warszawie, uwięziony na Pawiaku, zamordowany prawdopodobnie w czerwcu 1942 r. Nie wiadomo, gdzie jest pochowany.

Bibl.
Bunt – Ekspresjonizm – Transgraniczna awangarda. Prace z berlińskiej kolekcji prof. St. Karola Kubickiego. katalog wystawy, Poznań, Muzeum Narodowe, 2015, s. 4.
Przewiń do góry okna