Jan Ziemski

(1920 - 1988)

Jan Ziemski

Biografia

Artysta malarz, przedstawiciel op-artu. W 1946 roku ukończył Wolną Szkołę Malarstwa i Rysunku im. Janiny Miłosiowej w Lublinie. Po wojnie początkowo studiował medycynę na wydziale Lekarskim UMCS w Lublinie. Po drugim roku zrezygnował ze studiów medycznych, skupił się na twórczości artystycznej. W 1956 roku rozpoczął studia z historii sztuki na KUL-u, których nie ukończył.

Był współzałożycielem i członkiem Grupy Zamek działającej w latach 1956-1960 w Lublinie. Uczestniczył we wszystkich jej ważniejszych wystawach (m.in. ; Warszawa, Galeria Krzywe Koło, 1958; Warszawa, III Wystawa Sztuki Nowoczesnej, 1959; Paryż, Galerie Le Ranelagh, 1960).

Artysta tworzył od połowy lat 40 XX w. Pierwszymi dziełami, które wyszły spod jego pędzla były portrety realistyczne, podawane specyficznej stylizacji, nosiły cechy obrazów metaforycznych. Bohaterami tych półcień były zazwyczaj tajemnicze, bezosobowe postacie. Od drugiej połowy lat 50 tworzył prace bezprzedmiotowe, zafascynowany zjawiskami astronomicznymi. Te kompozycje malowane intuicyjnie, były naładowane ruchem, rotacją, eksplozją materii; abstrakcyjne w swojej formie ukazywały prawdziwe zamiłowanie artysty do astronomii, której był pasjonatem (należał do Towarzystwa Miłośników Astronomii). Z czasem koncentracja Ziemskiego zaczęła się skupiać na przemianach materii malarskiej, jej wartościach fakturowych. Eksperymentował z powierzchnią obrazu, żłobił w warstwach farby, wprowadzał niemalarskie materie jak np. kamienie. Tak powstały obrazy – obiekty formowane w gipsie, o ciężkiej fakturze, podkreślonej przez artystę (cykl Formur, 1958-1964). Około 1965 odrzucił organiczne formy na rzecz kompozycji geometrycznych, tworzył obiekty zbliżone konwencją do op-artu. Materiałem z którego wykonywał swoje dzieła były drewniane, sferycznie powyginane listwy. Powstały w ten sposób przestrzenne formy, w których artysta dążył do ukazania wrażenia ruchu. Od tych form odszedł w latach 80. W tym dojrzałym okresie twórczym zrezygnował z tworzenia form przestrzennych, uprościł paletę posługując się wyłącznie bielą i czernią.

Prace artysty były wystawiane między innymi w: Muzeum Sztuki w Łodzi, Galerii Foksal w Warszawie, Zachęcie, Muzeum Narodowym w Warszawie.

Prace artysty brały też udział w licznych zagranicznych wystawach, między innymi w Danii, Holandii, Szwajcarii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych.